نسلی آمده است تا هر آشنایی از هست و نیست شعر گذشته را بزداید" نسلی که زاده وهم و تناقضات اجتماع فعلی ایران است" و هیچ لزومی نمی بیند که دریافت های خود را در کاسه ای بریزد که به گوش و جان ثقیل آید , سادگی این نسل در زبانی است که ستون فقرات خود را خرد نمی کند, بدجا خورده وکج و کوله نیست, ابتر و سر و ته در رفته هم نه! قاموس این نسل نه مخاطب را می گریزاند و نه می عزیزاند بلکه می پروراند,به مخاطب می نمایاند که زبان به ساده ترین شکل خود قابلیتهای وافری دارد که به شکل جمعی و جریانی تا کنون در نظر نیامده است,

زبانیدن برای این نسل هدف غایی و امر نهایی نیست بلکه ظرفیتی است تا نگاه جزءنگر و طنازش در آن خود را دریابد و به بار بنشیند نسلی که"نثریت" خود را در جای جای ارکان گزاره و جمله مخفی نمی کند بل آنجا که متن در بی حوصلگی می ریزد و خالی از کارکردی زیبا شناسیک می شود طبیعت گزاره را فدای تصنع گنده ناک زبان نمی کند تا حداقل از این بین صراحت و صمیمیت را فرا چنگ آورد. زبان در شعر رادیکالی های امروز ایران کلاه بر سر مخاطب نمی گذارد تا آوانگاردیسم خود را به رخ بکشد! می کوشد به مخاطب حال بدهد و از او حال ببرد یک تامل دو طرفه نه یک نگاه از بالا به پایین پوزگرفته و باد کرده که چون می ترکد و واکاوی می شود خالی درونش هویداست....
نسلی که سادیسم زبانی را وا نهاده و به اشراف طبیعی آن رسیده, نسلی که به مخاطب القا نمی کند تو هنوز کاهلی و نادان و مرا نمی فهمی ! بلکه یار دبستانی مخاطب است ودر حین اینکه با مخاطب دم خور و لب به لب می شود ظریف و آوانگارد کارخودش را می کند و تا ثیر خودش را به جا می گذارد....
این خانه مال شما ست! این خانه ساخته و پرداخته ی ضرورتیست که شما ایجاد کردید  و از آنجایی می اید که شما با حضور خود برای موجوبیت  آن هیچ تردیدی با قی نگذاشتید. دراین خانه را برای ورود آثار رادیکال شما بدون قفل و بست گذاشته ایم , گذاشته ایم تا شما چه می کنید و چه در نظر دارید.....
باما یگانه باشید و اینجا را از آن خود بدانید که بدون شک اینجا "اولین پایگاه شعر رادیکال ایران است" نشان بدهیدو بگویید برای پیشبرد هرچه بهتر و بیشتر این خانه چه می خواهید و چه برمی دارید.؟