دوستانی که تمایل به شرکت در این بحث مشترک را دارند می توانند در قسمت پیام های سایت هشتاد یادداشت خود را بگذارند طبیعی ست این نوشته ی کوتاه باب بازگشایی نقدی جمعی از وضعیت شعر دهه ی هشتاد خواهد بود و چند تن از دوستان محبت کردند و مطالبی قابل بازگشایی را ذکر نمودند که بهتر آن می بینم به دور از هر گونه برخورد ذهنی و یا سلیقه ای بتوانیم در باره اش به بحث بنشینیم و سلایق و علاقه مندی های شخصی را وارد یک مبحث صد در صد آکادمیک و قابل تبیین نکنیم . در ادامه مطلب نظر دوستان منعکس خواهد شد  

بیژن شیبانی

سخن گفتن از طرف یک نسل آنهم نسلی که خود سخن می گوید!؟... صرف نظر از معیارها ی تبلیغاتی ولی واقعیت تحقیقاتی این چنین دعوتی جالب است. اما این که این نسل آمده تا چه و چه کند وهمی بیش نیست. این نسل هم تابع زبان و جامعه ای است که بسیاری از شالوده هایش از هم گسسته است و انفراد این نسل جاذبه او شده و نه تجمع آن. کار جالبی است مهرداد جان! و باید در سایه همین تلاشها و امکانات زمینه ای برای تعریفی از شعر رادیکال و یا هشتاد هموار شود

نوشین شاهرخی

نه ما نسلی بی ریشه هستیم و نه ادبیات بی ریشه، ادبی ناب خواهد گشت. ادب کهن ما بسیار غنی است و من به ادب کهنمان بیش از ادب معاصر ایران می بالم. با اینکه خودم نیز دستی در قلم دارم و بویژه نثر می نویسم، اما نه شیفته ی نسل معاصر هستم و نه چشم بر برجستگی های آن می بندم. اما می بینم شاعران معاصری غنی می سرایند که به شعر کهن آشنایند، که اندیشه ای ژرف دارند و اشعارشان چندلایه و سنگین است و به نگارش حسی برای شعر بسنده نمی کنند.
می بخشید که پرچانگی کردم. اما متن مرا واداشت که برداشتم را بنویسم

فرهاد حقیقت

به نظر من می شود کارکرد این پایگاه کمی بیشتر از یک نمایشگاه برای شعر باشد، نقد، بازشناسی آثار و شناساندن شعر و مکاتب شعری کارهایی هستند که با کمک دوستان می شود بیشتر به آنها پرداخت

شهلا بهاردوست

از کهن و نو شنیدن خسته شده ام من نمی دانم چرا تلاش بر این است که یکی را دفع و دیگری را برجایش حاکم کنیم!!! نویسنده وقتی حرف برای گفتن دارد می نویسد و با زبان خودش هم می نویسد طبیعی است که امروزه زبان ما تغییر کرده است و من نمی پسندم از واژه هایی که نسل امروز جامعه در زبانش استفاده نمی کند در نوشته هایم بکار ببرم اما دلیل بر این نیست که از خواندن مثنوی و... لذت نبرم. من می نویسم واین مخاطب است که انتخاب می کند شاید امروز تلاش شود که حذفم کنند اما من می نویسم چون سخن برای گفتن دارم و شعورم با واژه ها بیگانه نیست و با آنها مدام عشقبازی می کند اگر چرند بنویسم تاریخ خودش حذفم می کند در غیر اینصورت من می مانم !!! پس تلاش برای ساختن کمدی با هزار کشو نکنیم تا ادبیات را در مقاطع گوناگون در یک کشو بایگانی کنیم بنویسیم و بنویسیم و باز بنویسیم مطمئن باشید آنچه ماندنیست می ماند. سپاس مهرداد جان