از من كنده شد
آدامسي كه به كف خيابان چسبيده بود
و تايرهارا به آغوش مي‌كشيد
تسبيح راننده
به گردنش پيچيده بود
وشال‌گردن مسافر بغلي
افتاده بود روي پاي بغل‌دستي‌اش…
ما داشتيم چپ مي‌كرديم

این چندمین بار است
که این جنازه خوشبخت
دست هایش را به سمت من گرفته است ...
می خواهم زنده بمیرم
که چهره ام از دستخطم
شناخته نشود
جوری سوخته باشم
که  جای دندان ها و بوسه‌ها
و رژلب خواهرم روی گونه‌هایم
دیده نشود
این چندمین جنازه خوشبخت است
 که بارمی شود روی شانه‌های تو
و من باز نمی شناسم شانه هایش را از موهایش
چسب زخمش را از لباسش
چطور می توانم
 به بچه ای که تاول می مکد
مردی که با پره های پوست می خوابد
بگویم
زن از قضا نسوزانده
که اتفاق تازه ای افتاده باشد
چطور می توانم
به آرزوهای رسیده یک دختر شک کنم؟
که آتش همیشه
اول به دامن ها می رسد
 بعد گیره ها
 بعد بندها
که هیچ مردی را
 به خاطر هیچ زنی
نسوزانده
-----------------

من آخرین نفر از  نسل گرگ ها
 ته صف نمی نشینم که برسی
دندانهای تیزی دارم
که نخ های قرمز را  پاره کرده اند
و پستان های  آدم بزرگی را
با رگ های کبود
مکیده ام...
حالا
 شکاف بین من و او
تمام آبهای جهان را عفونت کرده است
با من حرف بزن
بااین جنس دیگر که پهلوی تو نیست
نا زن نمی شود
که تو نباشی
در زوزه خفه می شود
اما
نازن نمی شود...
بگذریم
می توانم اصلا به آسمانم نرسی
 بنفش
 حق گرگ گرسنه ای است
که از دندان هایش پیر می شود