دور تا دور باغ همسایه را می گردد
و تالاپی می افتد در استخر خانه
.
.
.
راه که بیافتی صبح کنار در باغ
با یک پا و یک عصا منتظر می ماند
و کلاه مخملی اش را تا عصر که برسند برایت تکان می دهد
تا گمان نکنی آن مرد با اسب آمده است!
راستش این رژیم لعنتی
شام و صبحانه برایم نذاشته
آشپزخانه که می نشینند چند سیب زمینی پشت سرهم پیچ می خورند در ماکارونی بدون چربی

من صندلی ته میزم با یک دسته گل پلاسیده از سال گذشته
سال زن و مردی آویزان
از بالای چوبه ی ....
وقت جوخه ی مرگ را من تعیین کردم
نشستم
قلم گرفتم و ....
گمان واژه نامعلومی نیست
ته این سلول اگر سوراخ باشد!
اگر نگهبان دیر یا زود نیایید
اگر....
نشستم آب استخر بر گونه هایت پاشید
چرک راه افتاد از جوی همسایه
یک مشت آدم حسابی ما را می برند
چند صندلی برای ایستادن
یک مشت آدم حسابی....؟!
گمان واژه ی نامعلومی است
افتاده بر سوراخ دهلیز پشتی
بر وسط سینه های زنی پا برهنه
بر بالای چوبه ای خشک و بی شاخه
.
.
.
!

---