لحن گزارشی و اخباری کار برخلاف یه سری از کارهای مشابه آزاردهنده نیست چون مثل یه فیلم مستندی شده که کارگردانش به قصه عادت دو طرف وفادار مونده. اما چیزی که من می بینم کار تقریبن خوبیه که کمی تا یه مقدار زیاد اضافه وزن داره. گریز زدن هات به ی**ری مشاهدات و بدیهیات سطح کارت رو پایین آورده: "پروانه ای را شکار میکنی" "رد پای کلاغ ها را می جست" "با رفقایی که یک روز ستاره ها بودند" "رقم هایش نجومی است"... (همه میدونیم که سی متری ها صاحبانی قدرتمند و رقم هایی نجومی دارد) و ... اما به همین منوال اونقدر ترکیب ها و نگاه خوب توی کار بود که به عنوان یه شعر رادبکال دهه هشتاد بشه خوندش.