از مجموﻋه (پژواك سكوت – 1365) تا مجموﻋه (شكلي در باد – 1371) تغيير جهت فرشته ساری از مقصد «شعر ناب» به مقصد «شعر غيرناب يا آلوده»، كاملا محسوس است؛ « . . . شعری آلوده كه ناب نيست، همچون جامه ای كه بر تن می كنيم يا [همچون] بدنهايمان لك شده از غذا، چين و چروكهايمان، روياهايمان، مشاهده ها و پيشگويی ها . . . – پابلو نرودا».
آغاز شینما یک خنده، یک بازیابی فرصت، یک فرصت طلبی قهارانه است... و نیز یک « قهر» تمام عیار با تمام آن خرده پدیده هایی که پوک و پوک نما هستند و یا کلان پدیده هایی که اغلب پوک و تو خالی ترند.این قهر، نازک دل نیست و از روبرو سربرنمی گرداند تا چیزی بسازد و آن را دوباره به روبرو تقدیم کند- این قهر می گریزد ( همانگونه که در شعر بلند جامعه می گریزد تا به شهری درآغوش دریا و شالیزارها پناه ببرد) این قهر در شینما نیز می گریزد و به طبیعت، کوه و درخت و صخره پناه می برد: شهری به مقیاس کوه تپه ها. به مقیاسی بسیار کوچکتر از همین لنگرود و درآنجا همان را می بیند که در کلان شهر دیده بود البته با تفاوت در زاویه دید:
|
| تیرداد نصری |
تیرداد نصری
"هیمشه دیر رسیدم.......!"
فرهاد شیبانی
همیشه دیر میرسم!
ايرج جنتی عطايی
همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم
یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم
از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه
همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم!
