"تراژدی سیب" یکی از زیباترین پارودی های (بازروایتی موهن و کفرآلود!) تد هیوز در مجموعه ی "کلاغ، از زندگی و ترانه های کلاغ"  است. کلاغ ِ تد هیوز در سفرش ازپی کشف جهان به بازسازی افسانه و اسطوره های کهن می پردازد. این شعر روایت ِ کلاغ از مقدمه ی هبوط آدمی و خوردن میوه ممنوعه است که به شکلی هزل آمیز به تصویرکشیده است.
بازیابی مجموعه ی ترجمه شده و از دست رفته کلاغ ام را را مدیون دوست فهیم مهدی خطیبی ام. و امیدوارم این مجموعه را - که ده سال از ترجمه اش می گذرد- پس از فایق آمدن بر تنبلی مفرط ابلوموف وار خویش با ویرایشی مختصر در وب منتشر کنم.

پس به روز هفتم
آرام گرفت مار
خداوند نزد او امد و گفت
"من بازی جدیدی آفریده ام"

مار شگفت زده
به این فضول خیره شد
اما خداوند گفت
"این سیب را می بینی؟
من آن را فشرده و شراب ساخته ام"

مار از ان نوشید نی
سیر آشامید
و شکل علامت سوال
چنبره زد.

آدم نوشید و گفت:
"خدای من باش"
حوا نوشید و
پاهایش را از هم باز کرد

و مار چشم برگشته را
فراخواند
تا فرصتی بی مهار
به او بخشد.

خداوند دوید و به آدم
که سرمست می خواست
خویش را در باغ بیاویزد
خبر داد

مار خواست توضیح دهد، گریست، "بس است"
اما اثر مستی هجاهایش را شکسته برید
و حوا جیغ زدن آغاز کرد "تجاوز! تجاوز!"
و سر مار را فرو کوفت.

اکنون هرگاه مار پیدا می شود
زن فریاد می زند
"اینجاست باز امد! کمک! کمک!"
پس آدمی صندلی را بر سرش خرد می کند،

و خداوند می گوید:
"بسیار خرسندم"
و همه چیز
به جهنم می رود