خودم دست‌های خودم را گرفته
و هر روز به این خیابان‌ها پا می‌گذارم
 
با آدم‌ها که روبرو می‌شوی لبخند بزن
 
من هم می‌توانستم هر جایی را بشناسم
اگر تنها کمی دست خودم برای خودم رو بود
خیلی وقت است دست دیگران را مثل بلبل می‌خواند
( بد هم نمی‌خواند)
 
با تو روبرو می‌شوم
چطورید؟ هنوز چیزی می‌نویسی؟
( چه کسی می‌پرسد؟)
 خودت را گول نزن
کمی زیرک باش
 
مادر
تو چرا
آن زن موطلایی سفیدپوش نیستی؟
 
رمان می‌نویسم
در پی خریدن نان و سیگار از خانه خارج شدم
 
با آن پسر که دست تکان می‌دهد و لبخند به لب دارد در سطر بعدی آشنا می‌شوم
به خانه می‌روم
آقا پسر اسمت چیست؟
 
زندگی می‌کنم
زندگی می‌کنی
زندگی می‌کنیم
 
من گم شده ام خانم
شما مادر من می‌شوید؟
الو
هنوز هم دوستت دارم
این را بعد از این که امروز دیدمت فهمیدم
 
روزهای خوشی را آرزو می‌کنم
خدانگهدار
 
لطفا بعد از صدای بوق پیام یا شماره تلفنتان را بفرمایید
 
شور
سه گاه
بیات شیرازی
 
در آغوشم بگیر
دنیا در آغوش شماست
آدم را از خود بیخود می‌کند
تمام می‌شوم
 
دنیا را به چشمهای متفاوتی می‌توان دید
به چشم برادری
به چشم دوست داشتن
به چشم دوستی
به چشم بد
...
 
( دستم را رها نکن پسرم)
پس چه وقت
می توانم تنها راهی جای شوم که
دوست می‌دارم؟
 
بی تو هیچکدام از شخصیت‌ها حرفم را گوش نمی‌دهد
 
بوووووووق
چهچهچه چه چه چه
 
***
 
Özüm öz əlimdən yapışıb
Gəlirəm bu xiyabanlara hər gün
 
Adamlarla üz- üzə gələndə gülümsən
 
Məndə hər bir yeri tanıya bilərdim
əlimin içi bir az oxunaqlı olsaydı özümə
yoxsa çoxdandı başqalarına bülbüldü
(pis oxumur)
 
Üz- üzə gəlirik sənlə...
Necəsiz? Yazırsan?
(kim sorur)
 
Çoban kimi yox
Bir azca zialı ol
 
Ana sən niyə o ağ geyinən
Sarı saçlı qadın
Deyilsən?
 
Roman yazıram,
siqar və çörək alım deyə çıxdım eşiyə
 
Əl tərpədir mənə gülür o oğlanla doslaşacayıq gələnki sətirdə
 
Mən evə dönürəm
Adın nədi xanoğlan?
 
YAŞAYARAM
YAŞAYARSAN
YAŞAYARIQ
 
İtmişəm xanım
Siz mənim anam olarsızmı?
 
Aloo
Hələ də çox sevirəm səni
Bugün görüşdüyümüzdə anladım bunu
 
Yaxşı saatlar sizə arzılayıram
Xoşcaqalın
 
Lütfən düd səsindən sonra mesaj yoxsa tilfun nümrəzi buyurun
 
Şur
Segah
Bayat şiraz
 
Məni al qucağına
Dünya sizin qucağızda
Adamı nəm- nəcur elir
Oluram
 
Dünyaya çeşidli gözlərlə baxmaq olar
Qardaş gözü
Sevgi gözü
Dost gözü
Pis göz
....
 
( əlimi buraxma oğlum)
Bəs haçan
Özüm istədiyim yerə tekbaşıma gedə
Biləcəm?
 
Sənsiz karakterlərin heç biri sözümə baxmır
 
DÜÜÜÜÜÜÜD
ÇəçƏÇəH ÇƏH çəH çƏh
 
 
 
□
 
ساعت مچی‌ام را بسته و
در را باز کردم
 
اینجا جایی است خارج از زمان
******
مادرم در آینه چشم دوخته به زیبایی‌اش
من با نوه‌هایم شطرنج بازی می‌کنم
تو 14 ساله ای
و کمی بعد با لباسهای آبی ات از مدرسه برمی گردی
الفبا و توتون تازه کشف شده اند
هنوز می‌شود با شهوت روی اسمت دست کشید
******
بعد از در
ساعت مچی ام را بستم
 
در آینه‌ی گرد و غبار گرفته
موهای سفیدش را
زیر شال سیاه رنگی
پنهان می‌کند
زنی که هنوز شبیه توست...
 
**
 
 
Elyad MUSƏVİ
 
Qol saatımdan sonra
qapını açdım
 
- burası zaman dişarısı
***
anam gözgüdə gözəlliyinə baxır
mən nəvələrimlə şah mata düzülmüşəm
sənin 14 yaşın var
və göy geyminlə oxuldan dünəcək sən birazdan
alfabetlə tütün yenicə kəşəf olub
şəhvətlə əl çəkmək olur sənin adına
...
***
qapıdan sonra
qol saatımı bağladım
 
tözlü güzəgüdə
ağ birçəklərini
qara ləçək altında
gizlədir
sənə oxşayan bır qadın
 
□
 
پاییز با شنبه از راه رسید
تمام یکشنبه را خانه مانده بودیم
و گذشته‌ی خیسمان را مرور می‌کردیم
لب‌هایت را بوسیدم
بعد از آن بود که گریه را شروع کردیم
بی آنکه پی چراهای تهی باشیم
دوشنبه
صبح تا شب
به کبوتری تیر خورده می‌اندیشیدیم
مخصوصا
به لحظه‌ای که بال‌هایش را از یاد می‌برد
مادرم تند تند
پلیوری را می‌شکافت که پارسال بافته بود
سه شنبه
از نیمه شروع شد
و در نیمه تمام شد
نسیمی که در ذهنم می‌وزید
دلم را می‌برد
به سلمانی
به قهوه خانه
به مطب
به سوپرمارکت
در پی آب پرتقال می‌رفتم و خارج می‌شدم
چهارشنبه
نارنجی‌ها اعتصاب کرده‌اند
گوش‌های شهر پر شده از فریادهای نارنجی
شعارهای نارنجی با سرعت خودشان را به دیوارها می‌کوبند
باران هم که  می‌بارد
یکدیگر را در آغوش کشیده و به خانه‌هامان می‌رویم
پلیور پارسال بافته شده است
پنجشنبه
دوشنبه شکافته می‌شد
و حالا
لابلای میل‌های بافتنی به شال گردن تبدیل می‌شود
مادرم چشم‌هایم را نگاه کرد: " روزهای بادی در پیش است"
موهایت از ذهنم می‌گذرد
جمعه
خبرهای بیات هفته را سیر می‌کردیم
تجمع نارنجی‌ها  غوغا می‌کند " وقت تنگ است"
دگمه‌ی پیراهنت را باز کرده و زیر لب زمزمه می‌کنم
ته جمعه تنها سین می‌ماند
کمی هم شین
 
 
**
 
Payiz şənbəylə gəldi
Yekşənbəni həp evdə qalmışdıq
Və anımsayırdıq cüm_cülaq keçmişimizi
Mən sənin dodaqlarından öptüm
Ağlamağa bundan sonra başladıq
Boş nədənlər dalıca dolamadan
Doşənbə
Səhərdən axşama
Güllələnmiş bir göyərçini düşünürdük
Özəlcəsinə
Bir anda qanadlarını unudan çağına
Anam tələm tələsik
Keçən il toxuduğu poliverimi sökürdü
Seşənbə
Yarıdan başladi
Yarıda da bitdi
Beynimdə əsən yel
Ürəyimi aparırdi
Səlmaniyə
Qəfəyə
Mətəbbə
Supermarketə
Portaqal suyu ardıca girirdim çıxırdım
Çərşənbə
Narencilər etesab ediblər
Şəhərin qulağını narinci cıngırtılər doldurub
Narinci şuarlar özlərini tovla duvarlara çırpırlar
Üstəlik yağış da yağır
Bir birimizi qucaqlayıb evlərimizə doğru yönəlirik
Keçən il toxunan poliverdi
Pəncşənbə
Doşənbə günü sökülürdü
Indi isə
Millərin arasında boyun şalına çevrilir
Gözlərimə baxıb “ yelli günlər qabaqdadır” deyir anam
Saçların keçir ağlımdan
Cuma
Həftənin bayat xəbərlərini izləyirik
Narinciların aksiyasi dava edir “ vaxt daralıb”
Köynəyinin düyməsini açaraq mızıldanıram
Cumanın dibində sadəcə s qalır
Bir az da ş
 
 
□
 
آنکه کمی عقب تر نشسته
هیجان برق می‌زند در چشم‌هایش
لبخند به لب
تند تند حرف می‌زند
مدام دستانش را تکان می‌دهد
 
 
نمی شنوم چه می‌گوید
اما بی شک درباره تو صحبت می‌کند
 
 
 
 
*****
 
 
O
_
uzaqda oturan
gözlərində həyəcan
dodaqlarında gülüş
yeyin-yeyin danışan
əllərini çox oynadan kişi
_
 
eşitməyirəm ki nə deyir
amma şübhəsiz səndən danışır 
 
 
□
 
آهسته سلام کرد
در آن کافه کوچک
دختری که روبروی من نشسته است
 
زنبورها دور انگشتانش جمع نشده اند
اصلا دامنش هم از گرده گلها زرد نیست
اما بی شک
از چیدن گلها می‌آید
 
این را هر کسی از برق چشمانش می‌فهمد
 
برای همین
می خواست چشمانش را پنهان کرده
و تنها از وضع هوا صحبت کند
گفت که چقدر تلخی قهوه و کوچکی کافه را دوست دارد
و رفت
 
من و گارسون
هنوز هم
به زنبورهای بیرون کافه
چشم دوخته ایم
 
 
***
 
 
Yumuşaqca salamlaşıb
O balaca kafədə
Mənlə üz-üzə oturan qızın
 
Bal arıları barmaqlarına darışmamışlar
Heç ətəyi də sari özəklərlə boyalı deyildı
Amma quşqusuz
Çiçək daşımaqdan gəlirdi o
 
Bunu hər görən oxuya bilərdi gözlərindəki gülüşdən
 
Onunçün
Gözlərini gizləməyə düşünərək
Sadəcə havalardan danışdi
Qəhvənin acısını və kafənin balacasını sevdiyini deyib
Getdi
 
Mənlə qarson
Kafənin eşiyindəki
Bal arılarına baxırıq
Hələ də...
 
□
 
 
 
زیر پایم چارپایه چوبی است
از لابلای طناب مرگ چشم دوخته ام به زندگی
 
چقدر هم زیباست
دنیایی که از دستش چندین بار انتحار کرده ام
 
و چقدر هم
چاق شدن به تو می‌آید
عشق من
 
***
 
ayağımın altında taxta çarpaya
ölüm kəndirinin ortasından baxıram
 
 
neçə kərə əlindən intihar elədiyim dünya
nə yaşamalıymış!
 
bir də doğurdan
nə bətər yaraşır sənə kök olmaq !!
sevgilim
***
 
hayıf olsun...
 
□
 
 
اول بار مرگ از چشم‌های تو به خانه مان پا گذاشت
دستت به سمت آیفون که می‌رفت
از پنجره ی اتاقم وارد شد
از روی میزم سیگاری برداشته
و باز به چشم‌هایت بازگشته بود
بعد عجله کردی
انگشتت را که روی زنگ در گذاشتی
دستت را گرفته و بازت گرداند
این را بعدها فهمیدم
کس دیگری در را باز کرده بود
تو و مرگ درون چشم‌هایت
کفش درنیاورده داخل شده بودید
پالتویت را که درمی‌آوردی
او در اتاقم سیگار را روشن کرده
کتاب‌هایم را ورق می‌زد
به سمت مبل که می‌رفتی
سیگار را نصفه خاموش کرده
به سمت چشمانت بازگشته بود
 
هنوز هم ته سیگار توی زیرسیگاری مانده است
 
 
گفتم به خانه برگردم
سوار مترو شده
طبق عادت ایستگاه 5 پیاده شدم
اگر به تابلوی ایستگاه نگاه می‌کردم
اگر عجله نداشتم
بی شک می‌توانست متعجبم کند
پوزخند آن الفبای ناخوانا
 
به هر حال
عجله داشتم
 
دم در
کفش کسی نبود
با اینکه گفته بودم
" چه خوب هنوز نیامده"
آمده بودی.
من را که دیدی ایستادی
من هم همینطور
_ چطور هم را در آغوش کشیدیم؟ نمی‌دانم _
من با چشم‌هایم به تو لبخند زدم
مرگ هم
با چشم‌هایت به من
ترسیدم
چشمانت بوی عشق و توتون می‌داد
 
از آن روز به بعد
با آدم‌های مختلفی به خانه مان می‌آید
در حالی‌که قهوه می‌خورد از سیاست و دختران زیبای شهر حرف می‌زند
با اسمهای مختلفی به سمتم می‌آید
آدرس، گاهی هم امضا می‌خواهد
با شماره‌های مختلفی زنگ می‌زند
فوت می‌کند
شعر می‌خواند
اما من دیگر نمی‌ترسم
آخر همان بار اول مرده‌ام
 
فقط ته سیگارها در حال زیاد شدن است
 
***
Ölüm birinci yol
sənin gözlərində gəlmiş bizə.
sənin əlin ayfona uzananda
pəncərədən otağıma girmiş
miz üstündən bir siqara götürüb
durmadan gözlərinə dönmüşdü...
sonra sən tələsib
əlini qapının zənginə dayayanda
o sənin əlindən yapışıb geriyə çəkdi
_bunu çox sonralar bilmişəm_
başqası qapını açmışdı
sən və gözlərindəki ölüm
başmaq çıxarmadan içəri gəlmişdiz
sən paltonu çıxaranda
o mənim otağımda siqaranı yandırıb
kitablarımı əl-vərəqləyirdi.
sən mobla sarı gedəndə
o da siqaranı yarıda söndürüb
yenə də gözlərinə dönmüşdü
 
siqaranın künəsi külqabıda qalır hələ də
 
 
evə dönüm deyə
yeraltı qatarına minmişdim
5ci dayanacaqda_ adətən_ enmişdim
dayanacağın tablosuna baxsaydım
tələsməsəydim
şaşırda biləcəydi məni_quşqusuz_
mənə diş ağardan
o oxunmaz alfabelər
 
nəysə
tələsmişdim hərhal da
 
astanada
kimisinin başmağı yoxuydu
"- yaxşı hələ gəlməyib"
desəm də
gəlmişdin.
məni gördüyündə dayandın
mən də öylə
_bəs necə bir birimizi qucaqladıq? nə bilim_
mən gözlərim ilə sənə gülümsədim
ölüm isə
gözlərin ilə mənə...
ürəyim üzüldü
qorxdum
 
sevgi və tütün qoxuyurdu gözlərin
 
 
ondan belə
çeşidli adamlarla bizə gəlir
_qəhvə içərək_ siyasət və şəhərin gözəl qızlarından danışır
çeşidli adlarla qarşıma çıxır
adres_ hərdən isə imza_ istəyir
çeşidli nümrələrlə zəng açır
püfləyir
şeir oxur
mən isə heç də qorxmuram daha
axı elə birinci yol ölmüşəm
 
sadəcə külqabının künələri çoxalmaqdadır
 
□
 
 به بچه‌های کشته شده در جنگ
 
دوست خوبم
خیلی دیر کرده‌ای
پارچه ی سفیدی که برای پرچم آورده‌ای
به قواره ی بچه‌هایمان
ببر
بدوز
سال‌هاست که در وجب وجب خاکمان
صلح می‌پیچیم و می‌کاریم
 
با اینهمه
هیچکداممان مطمئن نیست
پرچم‌های روییده
به کدام رنگ خواهند وزید
 
***
 
savaşlarda öldürülən uşaqlara
 
 
Sevgili dostum
yaman gecikibisən
bayraq deyə gətrdiyin ağı
uşaqlarımız boyda
kəs
biç
illərdir qarış - qarış torpağımıza
barış büküb əkirik
 
Ancaq
kimimiz kəsişdirə bilmir
bitəcək bayraqların
hansı boyada dalğalanacağını
 
 
□
 
از موزیسین‌ها
پیکاسو
از نقاش‌ها
هایدگر
از فیلسوف‌ها
بتهون
و از شاعرها خودم را
می پسندم
من یک پست مدرنم
 
 
***
muzisiyənlərdən
pikasonu
rəssamlardan
haydegeri
fəlsəfəçilərdən
bethoveni
və
şairlərdən özümü
çooox sevirəm
 
mən post modern birisiyəm.
 

< قبلی		بعدی >