نوئل در درختِ آرزوها چشمک می‌زند
کودکی جهان را می‌نگرد
و جهان
 خیره
کودک را
بدون پلک زدن
و بدون شرم می‌نگرد
بدبختی‌ها همیشه بیشتر از ریسه‌های تزیین اند
و زندگی‌هایی که دیگر هدایا نیستند
اینک، کودک چشمانِ جهان را می‌بندد
کودک
جهان دیگری را در پشت تلماسه‌ها‌ی رویا  می‌بیند

و تصور می‌کند که مردها انسان هستند
او تصور می‌کند که زمین یک فرفره است
او تصور می‌کند که جنگ در هزیمت است
چه بسا صلح که لباسِ عاشقانه‌اش را بپوشد
او تصور می‌کند
جهانی را
که به خوشبختی لبخند بزند
او تصور می‌کند
چه بسا رویایی که رویاهای دیگر را به دنیا می آورد
باید باور کرد
باید رویا دیدن را با او باور کرد
رویا شکایت از خوشبختی است
و حرفه‌ی واقعیِ وجدان‌‌ها گاردگرفتن است
در زیباترین آرمان شهرها
تعرق رویا کثافتِ جهان را پاک می کند

La sueur du rêve
 
Noël scintille dans l’arbre aux rêves
Un enfant regarde le monde
Et le monde le regarde fixement
Sans ciller
Sans honte
Les malheureux sont plus nombreux que les guirlandes
Et il est des vies qui ne sont pas des cadeaux
Alors l’enfant ferme les yeux du monde
Il voit
Un autre monde derrière les dunes du rêve
Il s’imagine que les hommes sont humains
Il s’imagine que la terre est une toupie
Il s’imagine que la guerre est en déroute
Que la paix a mis son manteau d’amour
Il s’imagine
Un monde qui sourit au bonheur
Il s’imagine
Que le rêve pond d’autres rêves
Il faut y croire
Il faut rêver avec lui
Le rêve est la plainte du bonheur
Et le vrai métier des consciences qui montent la garde
Dans la plus belle des utopies
La sueur du rêve efface la crasse du monde
 
Ernest Pépin/Faugas/Lamentin/24 décembre 2011